LEG XIIII

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Oddziały wydzielone armii
PDF

Germani corpores custodes


Germani corporis custodes była germańską strażą przyboczną działającą od początków I wieku n.e. do roku 68 n.e. Zadaniem tej formacji było, podobnie jak w przypadku gwardii pretoriańskiej, ochranianie osoby cesarza oraz członków jego rodziny przed spiskami. W Germani corporis custodes pełniło służbę od 100 do 500 ludzi, którzy rekrutowali się głównie spośród Batawów i Ubiów. Pod względem organizacyjnym germańska straż przyboczna dzieliła się na dekurie (decuriae), którymi dowodzili dekurionowie. Dekurie wchodziły natomiast w skład kohorty (cohors Germanorum), która miała prawdopodobnie charakter mieszany (cohors equitata). Składała się ona zarówno z jeźdźców jak i pieszych a ściślej osób mogących pełnić służbę w takim właśnie charakterze. Dowódca tej jednostki mógł nosić tytuł: tribunus Germanorum corporis custodum lub też: curator Germanorum. Germańska straż przyboczna była formacją odrębną od gwardii pretoriańskiej. Jej status można określić jako właściwy dla jednostki mającej charakter prywatny i nieoficjalny. Oznaczało to, że prawo do jej powołania lub rozwiązania miał tylko cesarz. Do niego należała także decyzja co do naboru ludzi, którzy mieli służyć wGermani corporis custodes, ich liczby, zadań oraz wynagrodzenia. Cesarz mógł osobiście dowodzić tą formacją. Mógł także wyznaczać dowódców, bezpośrednio podporządkowanych jego rozkazom. Germani corporis custodes mieli zatem status formacji niezależnej nie podlegającej bezpośrednio zwierzchnictwu prefektów gwardii pretoriańskiej. Siedzibą Germani corporis custodes na terenie Rzymu był fort, który znajdował się na obrzeżach miasta po zachodniej stronie Tybru przy Via Portunensis. Likwidacja tej formacji nastąpiła w roku 68 n.e.

Germani corpores custodes
 
PDF

Kohorty miejskie (cohortes urbanae)

Kohorty miejskie (cohortes urbanae) były formacją policyjno - wojskową składającą się początkowo z trzech kohort. Służbę w tej formacji mogły pełnić osoby mające obywatelstwo rzymskie. Analiza materiału inskrypcyjnego pokazała, że ponad 80% żołnierzy tej formacji pochodziło z samej Italii. Reszta wywodziła się z prowincji.

Kohorty miejskie (cohortes urbanae)
 
PDF

Gwardia pretoriańska (cohortes pretoriae)


Gwardia pretoriańska (cohortes praetoriae) jako wydzielona formacja wojskowa została utworzona z myślą o dwóch głównych celach. Pierwszym była obrona Rzymu i Italii, drugim zaś ochrona osoby cesarza oraz członków jego rodziny. Dzięki inskrypcjom wiemy, że aż do II wieku n.e. zdecydowana większość żołnierzy gwardii pretoriańskiej (ok. 80%) pochodziła z Italii. Tendencja ta została jednak radykalnie zmieniona w latach dziewięćdziesiątych II wieku n.e. Wtedy to Septymiusz Sewer zezwolił, aby służbę w cohortes praetoriae mogli pełnić byli legioniści, którzy pochodzili głównie z terenu prowincji rzymskich. Decyzja cesarza spowodowała, że odsetek żołnierzy wywodzących się z samej Italii drastycznie się zmniejszył.

Gwardia pretoriańska (cohortes pretoriae)
 
PDF

Oddziały posiłkowe (Auxilia)


Oprócz poborowych obywateli do armii rzymskiej należeli również sprzymierzeńcy, auxilia, zwane wojskami posiłkowymi, pomocniczymi. W okresie republikańskim auxilia, składała się z członków gmin, które na podstawie umowy (feodus) dopuszczone były do wspólnoty broni z Rzymem. Wraz z podbojem Italii przez Rzym, do wspólnoty broni z Rzymem wstępowały inne gminy  i miasta Półwyspu Apenińskiego

Oddziały posiłkowe (Auxilia)
 
PDF

Struktura i organizacja legionu


Początkowo liczba legionów za panowania Oktawiana Augusta wynosiła dwadzieścia osiem. Po klęsce Warrusa w Lesie Teutoburskim w 9 roku n.e. ich liczba została zmniejszona o trzy i wynosiła dwadzieścia pięć. Po roku 70 n.e. miało miejsce zwiększenie liczby legionów najpierw do 28 a potem za rządów Domicjana do 29. Za panowania Marka Aureliusza (161 - 180) armia rzymska liczyła już 30 legionów. Za Septymiusza Sewera liczba ta ponownie została zwiększona i wynosiła już 33 legiony. Za Dioklecjana armia rzymska liczyła już ok. 60 legionów.

Struktura i organizacja legionu
 


Banner