LEG XIIII

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Uzbrojenie
PDF

 

Onager

 

Okres historyczny dziś nazywany starożytnością obfitował w różnorakość wynalazków i patentów mających usprawnić dziedzinę wojskowości później nazwaną artylerią. Zasady i założenia owej dziedziny mimo upływu wieków nie zmieniły się, nadal jest to zadanie jak największych strat ze stosunkowo dużej odległości, tak dużej aby nieprzyjaciel miał problem z powzięciem odwetu na atakującym. Do tego typu działań idealnie nadawały się miotające machiny wojenne. W starożytności dominowały machiny neurobalistyczne, były to machiny, które czerpały swą energię z napięcia, (odkształcenia) bądź skręcenia elastycznych materiałów.

 

Read more...
 
PDF

Ewolucja hełmu rzymskiego


W czasach profesjonalizacji armii mniej więcej od czasów reformy Mariusza starano się zunifikować uzbrojenie zaczepne i obronne legionistów. Dotyczyło to również hełmów, które przechodziły liczne przemiany i modyfikacje wynikające z użycie materiałów i techniki produkcji jak również funkcji (hełmy piechoty legionowej, hełmy oddziałów posiłkowych, hełmy kawaleryjskie).

 

Read more...
 
PDF

Sztylet i pas podtrzymujący broń

Read more...
 
PDF

Ewolucja tarczy rzymskiej

Zanim tarcza typu scutum stała się podstawą wyposażenia obronnego rzymskiego legionisty, początkowo w użyciu pozostawała tarcza kolista clippeus będąca naśladownictwem greckiego hoplonu. Scutum miało starą tradycje w Italii. Jego wczesne odmiany używane były przez miejscowe plemiona już w VI w. Prawdopodobnie scutum było celtyckiego pochodzenia, wyprowadzane z owalnej , płaskiej tarczy wykonanej z jednej warstwy desek. Polibiusz podaje dosyć dokładny opis scutum z III w. p.n.e. W jego czasach tarcza wykonywana była z dwu warstw cienkich desek ułożonych naprzemiennie jak klepka i sklejonych klejem wołowym. Całość pokrywana była płótnem i skórą. Przez środek tarczy biegło wrzecionowate wzmocnienie rozszerzające się w części centralnej. W tym miejscu tarcza była wzmocniona dodatkowo żelaznym lub brązowym umbem (tzw. taśmowatym). Polibiusz podaje ze dzięki okuciu środka, tarcza w bliskim starciu pełniła funkcje broni zaczepnej pozwalając "napierać" na przeciwnika. Góra i dół tarczy okuwane były żelazem. Z tylu na wysokości umba znajdowało się wgłębienie i poziomy imacz. Cała tarcza miała wymiary ok. 110x66x1-2 cm i była wypukła w zarysie.

 

Read more...
 
PDF

Oszczep rzymski - pilum

Pilum (plur. pila) to podstawowa broń legionisty. Był to oszczep, a więc służył do miotania. Składał się z 2 części; drzewca o długości ok. 120- 150 cm i nietypowego, wydłużonego żeleźca (ok.50- 60 cm) zakończonego małym troj - lub czwórgranym grotem. Żołnierz rzymski walczył w szyku, stosując się do komend wydawanych przez dowódcę.

 

Read more...
 
More Articles...


Banner